ادامه مطلب
گاهی بزرگترین بحران، این نیست که بحران تمام نمیشود؛ این است که ما زندگی را تا پایانش به تعویق میاندازیم.
این روزها مدام از خودم میپرسم: اگر قرار باشد همیشه منتظر پایان بحران بمانیم، زندگی دقیقاً از چه روزی شروع میشود؟ سؤال سادهای به نظر میرسد، اما هرچه بیشتر به آن فکر میکنم، جوابش مبهمتر میشود. شاید چون تقریباً تمام زندگی بزرگسالیام را با این تصور گذراندهام که یک روز، بالاخره اوضاع آرام میشود. آن روز وقت بیشتری خواهم داشت، خیال آسودهتری خواهم داشت، با دل سبکتری کتاب میخوانم، …
